De ene jeneverbes is de andere niet

De ene jeneverbes is de andere niet

1 september 2010 om 13:32 door An Vanden Broeck, Robert Gruwez, Kris Verheyen

33-3.PNG

De genetische variatie in de talrijke soorten en ecosystemen die onze aarde rijk is, vormt de basis van biodiversiteit en is van groot belang voor het overleven van soorten op lange termijn. Hoe groter de genetische variatie, hoe beter een soort zich kan aanpassen aan veranderende omstandigheden. Dit is een belangrijke eigenschap in een wereld waarin klimaat, habitatversnippering, pollutie en de opmars van exoten het milieu sterk wijzigen. Kennis van genetische variatie is daarom nodig om de overlevingskansen van soorten op lange termijn in te schatten en eventueel bij te sturen. Daarnaast kan de studie van genetische variatie ook nuttige informatie opleveren over het verleden van een soort en over processen van inteelt, verbreiding en migratie. Deze inzichten zijn essentieel voor een effectief soortenbeheer. Toch wordt in natuurbeheer nog onvoldoende aandacht geschonken aan de genetische variatie. In vele studies die vooraf gaan aan het opstellen van soortbeschermingplannen of instandhoudingdoelen wordt het aspect van genetische variatie weinig of helemaal niet in rekening gebracht. 

Zie PDF

Referenties:

Adriaenssens, S., Baeten, L., Crabbe, S. & Verheyen, K. (2006). Evolutie (1985-2006) en toekomst van de jeneverbes (Juniperus communis L.) in de provincie Limburg, Universiteit Gent & Likona, pp. 82 Decleer, K., 2007. Europees beschermde natuur in Vlaanderen en het Belgisch deel van de Noordzee. Habitattypen I Dier- en plantensoorten. Mededelingen van het Instituut voor Natuur en Bosonderzoek, Brussel.

Garcia, D., Zamora, R., Gómez, J.M., & Hódar, J.A. (2000). Geographical variation in seed production, predation and abortion in Juniperus communis throughout its range in Europe. Journal of Ecology 88, p. 436-446.

Gruwez, R., Vanden Broeck, A. & Verheyen, K. (2010). Studie voor de opmaak van een soortbeschermingplan voor jeneverbes (Juniperus communis L.) in Vlaanderen. Universiteit Gent & INBO, pp. 191.

Thomé, O.W. (1885) Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz, Gera, Duitsland.

Van Landuyt, W., Vanhecke, L., Hoste, I., 2006. Rode Lijst van de vaatplanten van Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. In Atlas van de Flora van Vlaanderen en het Brussels Gewest, eds. W. Van Landuyt et al., INBO en Nationale Plantentuin van België, Brussel.

Van Rompaey, E., Delvosalle, L., 1979. Atlas van de Belgische en Luxemburgse Flora. Pteridofyten en spermatofyten , Nationale Plantentuin, Meise, België.

Verheyen, K., Schreurs, K., Vanholen, B., Hermy, M., 2005. Intensive management fails to promote recruitment in the last large population of Juniperus communis (L.) in Flanders (Belgium). Biological Conservation 124, 113-121.

Verheyen, K., Adriaenssens, S., Gruwez, R., Michalczyk, I., Ward, L., Rosseel, Y., Van den Broeck, A. & Garcia D. (2009). Juniperus communis: victim of the combined action of climate change and nitrogen deposition? Plant Biology 11, pp. 49-59.

Ward, L. K., 1982. The conservation of Juniper: longevity and old age. Journal of Applied Ecology 19, 917-928.

Weeda, E.J., Westra, R., Westra, Ch., Westra, T (1985). Nederlandse oecologische flora. Wilde planten en hun relaties 1 KNNV uitgeverij/IVN, Hilversum, Nederland.  

Labels: